Vermaning voor vleeseters!

“Ik zou graag als voorgerecht de gevulde portobello willen en als hoofdgerecht de vegetarische moussaka, dank u wel”. Al pratend kijk ik rond welke man mijn bestelling aanstotelijk vindt. En ja, ik heb ongewenst beet, de eerste vraag komt..

“Ben jij vegetarisch?” Ik antwoord dat ik geen vlees eet en vraag me weer stil af hoe je vegetarisch als zelfstandig naamwoord kan gebruiken..
“Hoe lang ben je dat dan al?”
“Nou leuk dat je dat vraagt, ik eet al vanaf mijn 13de geen vlees.”
“Draag je dan wel leer?” Goede opvolgende vraag ;-(!!
“Ik heb wel leren kantoorschoenen ja”.
“Hahaha dan ben je dus echt geen echte vegetarier!!” En wederom krijg ik bevestigd dat ik nooit moet zeggen dat ik vegetariër ben.
“Eet je dan ook geen Big Mac?” Dit is al-tijd een gemeende vraag, die ze zonder blikken of blozen stellen.
“Ik eet ook geen Big Mac”
“Ooooh weet je hoe lekker een Big Mac is??”
“Dat weet ik niet, ik heb er nooit een op.
“Ik kan echt niet zonder vlees” Opgevolgd met een lang verhaal waarom hij nou nóóit zou stoppen met vlees eten en welk stukje vlees hij het lekkerst vindt.

Boring, volgende gesprek…

Lady’s and gentleman we’ve got him
Ik heb de afgelopen 17 jaar wel gemerkt dat mijn gewoonte wat los maakt bij mannen. Als een ‘Enemy of the state’ word ik vaak vijandig ondervraagd. En alle gesprekken hebben dezelfde opbouw. Ik kan mijn vingers erop natellen over hoe het verloopt. Ik ben ook gestopt mijn gesprekspartner uit te leggen dat het gesprek een soort van déjà vu is. Want als het om vlees gaat, komen de primaire mannelijke neanderthaler gedragingen in ons naar boven.

Niks met oogjes svp
Ik eet geen vlees, maar ook geen, kip, vis, of iets wat mij ooit kon aankijken. Zelf heb ik geen last van mijn keuze, ik weet niet beter. Ik mis het niet omdat het ondertussen een gewenning is. Groente vind ik heerlijk en er zijn plenty vleesalternatieven waar je culinair los mee kan gaan. Hoewel het niet mijn drijfveer is, zijn er wel wat bijkomende maatschappelijke voordelen. Er hoeft niks dood voor mij, er hoeven geen 100 beestjes op 1 vierkante meter te staan en stuur dat graan voor mijn koe maar naar hongerig Afrika.

Mannen, laat mij!
Dat ik geen vlees eet, vind ik zelf een seculiere overtuiging, waar ik niemand mee lastig val. Mijn vriendin eet vlees en heb haar nooit proberen te overtuigen. Ik zal nooit mensen proberen te bekeren. Maar het zou zó fijn zijn dat mannen niet steeds hun vleesreligie willen prediken en mij proberen te bekeren of ik de eerste atheïst van Staphorst ben.

Denk de volgende keer nog een keer na voordat je een gesprek over mijn overtuiging start, ik lust jou wel rauw!